I jest to pierwsza z recenzji, która nie wspomniała o jakości papieru (nigdy nie lubiłem korzystać z podręczników na kredowym papierze, totalnie z dupy,wszystko się świeci jak psu jajca), wole szary papier ( nie taką zwykłą srajtaśme). A dowiedziałem się że ten w W. jest stylizowany na taki postarzany nieco i wychodzi drożej niż kredowy.
Podręcznik dopiero zamierzam kupić i przyznam bez bicia, również nie przepadałem za klimatem XIX w. Ale po tej recenzji chyba to zmienie
Pozdrawiam,
kowalsky

Nie wszystkiego. Nie trzeba. Nie wierz tym, co tak mówią.

Ale akurat Wolsunga warto.

Dzięki.

Ja w ogóle nie przepadam za grami, które są mrroczne i dark. Lubię przygodowość, bohaterstwo a wręcz epickość.

Chciałbym, że W. wyszedł na Zachodzie. Serio.

Ponoć podczas targów w Essen Puszon wszedł w zaawansowane rozmowy z kilkoma zagranicznymi wydawcami.

Ja oczywiście się nie zgadzam, że tak gra jest aż dobra, ale na pewno, ze względu na uniwersalność drużyny może ona zostać wrzucona w jakąkolwiek przygodę – tak jak w warhammerze. I tutaj zapewnia ona płynne przejście, dla ludzi, o których piszesz, którym znudziło się granie w młotka.

Natomiast Ciemność oznacza Monastyr? Jeżeli tak, to imho deczko nie trafione.

Raziel,
A ja powiem tak, steampunk (a także postapo, dieselpunk, cyberpunk i inne punki) w ogóle do mnie nie przemawia.

Do mnie też. Z tego co kojarzę, steampunk to też podkreślenie przemian epokowych w XIX wieku. Cała reszta to dla mnie tylko estetyka.

Yubi – wielkie dzięki za szalenie miłe słowa o naszej grze – bardzo przyjemnie czytać, że Ci się podobała Co do postulatu o ściągi do tworzenia postaci – po Operacji Wotan na pewno się tym zajmiemy.

Zapraszam na mojego bloga z APkami wolsungowych sesji – http://moje-granie.blogspot.com/ – być może przydadzą się w rozwianiu jakichś mechanicznych problemów

l.